Ciołek, T. Matthew. 2000-present. Prof Dr Gerard Ciolek (1909-1966): some biographical and other data. Canberra: - Asia Pacific Research Online.

Prof Dr Gerard Ciołek (1909-1966)
some biographical and other data

Architect, town-planner, historian of art and designer of gardens

Ciołek's coat of arms
[Page created: 12 Mar 2000. Page last updated: 10 Jan 2017.]
Edited by: Dr T. Matthew Ciołek


|| Biography (in English) || Biography (in Polish) || Publications by Gerard Ciołek || Projects by Gerard Ciołek || Other personal details ||

Biography - in English

Gerard Ciołek - a photograph
Gerard Ciołek, Tatra Mountains,
Poland, mid 1950s, by an unknown photographer. See also other photographs.
  Gerard Antoni Ciołek was born on 24 September 1909 in Wyżnica (aka Vyzhnytsia, Wischnitza, Wiznitz), a small town in Bukovina territory of the Austro-Hungarian empire (now Western Ukraine). His Polish parents, Adolf and Ludwika (nee Melz, aka Meltz), were landless, impoverished nobility (i.e. landless 'szlachta') from Galicia and Bukovina. His father was an official at the Austrian Tax Office, first in Kuty, then in nearby Wyżnica, in the Carpathian ranges. Following the end of World War I, and the collapse of the Austro-Hungarian empire, Wyznica was incorporated in 1918 into Romania. Consequently, in 1921, the Ciołeks and their children: Gerard and Irma (b. 1911), left Bukovina for the newly established Republic of Poland, and settled in the southern city of Lublin. There Gerard attended school, joined the local Boy Scouts section ("Harcerstwo"), and practiced sport (track and field, kayaking, skiing, and hikes in the Carpathian mountains).

In 1929, on graduating from the Stanisław Staszic Lycee in Lublin, Gerard Ciołek embarked on tertiary studies in the country's capital, Warszawa. Initially he intended to take up drawing and painting (especially 'en plein air' watercolours and oils) at the Warszawska Akademia Sztuk Pięknych (Warsaw Academy of Fine Arts). Eventually, however, he chose to study architecture at the Politechnika Warszawska (P.W.) (Warsaw Technical University). Architecture, in his view, was an ideal discipline as it enabled equal interaction with art, nature, and people.

From 1934 onwards Gerard Ciołek was an Assistant to professor Oskar Sosnowski (1880-1939) of the Dept. of Polish Architecture and History of Art, School of Architecture, Politechnika Warszawska, a man under whom he deepened his studies on Polish folk architecture, and the conservation of architectural heritage.

Around 1937 he developed an interest in the history and design of parks and gardens. He was also interested in town-planning, regional planning, and in the harmony between human settlements and their fragile ecologies.

In June 1939 he married Regina (1917-2005), daughter of Tadeusz Najder (d. 1920) and Emilia Pollak (d. 1920), members of an extensive family of landowners, sugar refinery engineers, industrialists, doctors, lawyers, diplomats and businessmen from Kiev and south-western Ukraine, which was then part of the Russian empire. The family, over the preceding decades, brought together Polish, Austrian, German, Czech, Latvian, Moldavian, and Armenian heritage. The family and its world became almost completely annihilated during the Bolshevik Revolution of the 1917, and the subsequent Civil War in Russia.

In September 1939, during World War II, Gerard Ciołek served in the Polish Army as a Second Lieutenant (2Lt) in an air-defence unit in Wilno. Between 1940-1944, during the Nazi and Soviet occupation, he lived in German-held Warszawa. There he joined in May 1940 the Armia Krajowa (Polish Home Army). For most of the time he served in the Wojskowe Biuro Historyczne (WBH) of Biuro Informacji i Propagandy (BiP), Komenda Glówna Zwiazku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej (KG ZWZ – AK). For his pseudonym, while in the Resistance, he chose 'Biala': his clan's ancient battle-cry. At the same time he was a lecturer in architecture and town planning at the underground (i.e. proscribed by the Nazis) Politechnika Warszawska. In March 1944 he obtained a doctorate from that university for his research on the effect of the physical environment on the forms of villages and folk architecture in Poland, Belarus and Ukraine. In August-September 1944 he took part in the Warsaw Uprising, serving as the head of the cartography section, Warsaw District Command, ZWZ – AK. Additionally Gerard Ciołek was charged with organisation of civil defence of the Biblioteka Ordynacji Krasińskich holdings (a priceless collection of old books, maps and manuscripts) at 9 Okólnik Street, Powiśle. He also took part in technical preparations for the battle for the SS-held PASTa skyscraper, Srodmiescie. Following the defeat of the uprising he was interned in German POW camps: Stalag XI-B camps in Bergen Belsen, Lower Saxony; Oflag II-D camp in Grossborn, Pomerania; Stalag XB camp in Sandbostel, Lower Saxony and, finally, Oflag X-C camp (Luebeck/Bad Schwartau), Schleswig-Holstein. After the end of WWII in Europe, and a brief service with the Polish 1st Independent Parachute Brigade (SBS) stationed in in the area of Meppen and Bersenbruck in Lower Saxony, he returned to war-devastated Poland in December 1945. He was reunited with his wife and the first their three children, Krzysztof Oskar (1940-1953) in Olsztyn.

In February 1946 the family returned to Warszawa. Between 1946 and his death in 1966 Gerard Ciołek was a lecturer at the School of Architecture at the Politechnika Warszawska. In 1946 he headed the Nature Conservation and National Culture Preservation division of the Ministry of Culture and Arts. From 1948 onwards he was also professor of Urban Planning and Landscape Design at the Politechnika Krakowska (Kraków Technical University). In the early 1950s he designed (together with Anna Gorska, Jan Olaf Chmielewski, Andrzej/Jędrzej Czarniak i Jerzy Mokrzyński) a tourist chalet in the Tatra Mountains, the 'Schronisko Górskie PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich' (opened in 1954). During those 20 years of work in Kraków and Warsaw he taught students at both universities, supervised some 14 PhD dissertations, worked on the reconstruction of over 100 historical parks in Poland (including the monumental parks of Arkadia, Baranów Sandomierski, Krasiczyn, Lubartów, Nieborów, Rogalin, and above all, of the Royal Park in Wilanów), was a member of the State Council for the Nature Conservation (Panstwowa Rada Ochrony Przyrody, PROP), as well as served on the Boards of Directors of the Tatra Mountains National Park (TPN), and of the Pieniny Mountains National Park (PPN), and wrote 115 research papers, articles and books. He is best known for his ground-breaking work: Ogrody Polskie (Gardens of Poland), published in 1954. In 1958 his manifold achievements in teaching, research, design, conservation, and planning were awarded the Knight's Cross of the Order of Polonia Restituta (Krzyz Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski). A few years years later, in 1965 he embarked on two of his largest projects yet: a history of monastic architecture in Poland over the past 1,000 years; and an encyclopaedia of world gardens and garden design. However, he died the next year, without ever completing the work. These, and other unpublished research materials have been catalogued and archived as the Teki Ciolka (Ciołek Files) at the Krajowy Ośrodek Badan i Dokumentacji Zabytkow (KOBIDZ) (National Heritage Research and Documentation Centre), now Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) (National Heritage Board of Poland) in Warszawa.

Gerard Antoni Ciołek died on February 15, 1966 while skiing in the Tatra Mountains, in Zakopane, Poland. He was survived by his wife Regina, and by their two younger sons, Tadeusz Maciej (since 1972, T. Matthew) (b. 1947) - an anthropologist and information architect, and Tomasz Paweł (b. 1949) - an architect and designer. Gerard Ciołek's grave (# 93-IV-9) is situated at the Old Powązki Cemetery, Warszawa.

On 27 January 1989 Zarzad Głowny Stowarzyszenia Konserwatorow Zabytkow (The Office of the Association of Conservators of National Monuments) (SKZ) in Warszawa established the "Nagroda im Gerarda Ciolka" (Gerard Ciołek Prize) to be awarded biennially (from 1990 onwards) to persons with outstanding achievements in the field of conservation and protection of monuments of nature, culture, and history.

Gerard Ciołek Prize medal - obverse Gerard Ciołek Prize medal - reverse
The Prize medal's obverse (L) and reverse (R)

The Prize's winners:

1989 - mgr. Wanda Genga, Kraków.
1990 - No Prize has been awarded this year.
1992 - No Prize has been awarded this year.
1994 - prof. dr Janusz Bogdanowski, Kraków.
1997 - prof. dr Longin Majdecki, Warszawa.
1998 - mgr. Maria Majka, Kraków.
2000 - dr. Andrzej Michałowski, Kielce & Warszawa.
2002 - prof. dr hab. inz. arch. Aleksander Böhm, Kraków.
2004 - dr hab. inz. arch. Zbigniew Myczkowski, Kraków.
2006 - No Prize has been awarded this year.
2008 - No Prize has been awarded this year.
2010 - mgr. inż. Piotr Wilanowski, Rogalin.
2012 - No Prize has been awarded this year.
2014 - prof. dr hab. inz. arch. Anna Mitkowska, Kraków.

Gerard Ciołek's legacy continues.

tmc, 12/03/2000-3/10/2015

Biography - in Polish


Gerard Antoni Ciołek - architekt, urbanista, badacz budownictwa ludowego, projektant skansenów, historyk sztuki, konserwator zabytków i krajobrazu, historyk i planista ogrodów oraz rzecznik ochrony przyrody - urodził się 24 IX 1909 w Wyżnicy, Wschodnie Karpaty, Austro-Węgierska Bukowina; zmarł 15 II 1966 w Tatrach, Zakopane.

G.C. był synem syn urzędnika skarbowego, rodem z ubogiej sandomierskiej szlachty przybyłej na Bukowinę ok. 1831 r. po upadku powstania listopadowego.

Polską szkołę powszechną G.C. skończył w Wyżnicy. Potem uczył się w rumuńskich Czerniowcach, a następnie (od 1921) w Polsce, w Gimnazjum im. St. Staszica w Lublinie. Tam wśród bliskich kolegów szkolnych znalezli się także przyszli architekci Stefan du Chateau (1908-1999) i Czesław Gawdzik (1910–1993) oraz fotografowie Edward Hartwig (1909-2003) i Feliks Kaczanowski (1909–1984). W latach 1922-1929 G.C. był harcerzem 1 Lubelskiej DH, "Błękitnej Jedynki", w której to w 1928 pełnił funkcje przybocznego drużynowego.

Początkowo planował studia malarskie na ASP w Warszawie; w 1927 miał w Lublinie wystawę swych olejnych prac z pleneru - górskie krajobrazy. Jednakowoż po maturze w 1929 podjął studia na Wydziale Architektury na Politechnice Warszawskiej.

W sierpniu 1933 po rocznym kursie dla podchorążych w 13 Kresowej Dywizji Piechoty, Równe, Wołyń, otrzymał stopień Podporucznika Rezerwy.

W latach 1934-1939 podjął bezpłatne obowiązki wpierw asystenta a następnie instruktora (pomocniczego pracownika) u prof. Oskara Sosnowskiego (1880-1939), Zakład Architektury Polskiej i Historii Sztuki (ZAP), Wydział Architektury PW. Tamże od 1937, już jako starszy asystent, rozpoczął samodzielne badania w ramach świeżo założonego Studium Architektury Ogrodowej. W ZAP PW jego mentorami i kolegami byli: O. Sosnowski, Piotr Biegański, Ks. Szczęsny Dettloff, Zbigniew Dmochowski, Andrzej Domański, Bohdan Guerquin, Stanisław Herbst, Witold Kieszkowski, Witold Krassowski, Maria Markiewicz, Franciszek Piaścik, Michał Walicki oraz Jan Zachwatowicz.

W czasie studiów był członkiem Akademickiego Związku Sportowego (lekkoatletyka, narciarstwo i żeglarstwo). Od 1931 był członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT), a od póznych lat 1930tych należał do Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości (TOnZP) i Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK), a od grudnia 1950, do PTTK.

W maju 1936 G.C. ukończył studia i otrzymał stopień inżyniera architekta na podstawie pracy dyplomowej "Projekt parku rozrywek kulturalnych i wypoczynku" przygotowanej pod nadzorem prof. Franciszka Krzywdy-Polkowskiego (1881-1949). W 1936 wstąpił do Stowarzyszenie Architektów RP (SARP) oraz Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP).

Jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej G.C. w 1937 i 1938 odbył podróże naukowe (zasady kształtowania parków i krajobrazów) do Finlandii, Szwecji, Norwegii, Danii, Niemiec i Austrii. W czerwcu 1939 r. poślubił Reginę Najder, pochodzącą z rodziny ziemiańskiej z Zachodniej Ukrainy i Wołynia. We wrześniu 1939 roku jako dowódca plutonu ckm, 6 Pułk Piechoty, służył w obronie przeciwlotniczej Wilna. Po przegranej kampanii i uniknięciu niewoli w sowieckich obozach wrócił pieszo okrężną drogą (ok. 600 km) - via Druskienniki i Kowel - do Lwowa (tam odnalazł swą żonę, Reginę), by w styczniu 1940 (nocą, po lodzie, pod obstrzałem przez patrol NKWD, przez sowiecko-niemiecką granicę na Bugu) - via Krasnystaw i Lublin - dotrzeć wczesną wiosną 1940 do okupowanej Warszawy.

Tam przez następne 53 miesiące (wiosna 1940-lato 1944) G.C. brał udział w pracy naukowej (jako asystent w tajnym Zakładzie Architektury Polskiej WA, prowadzonym - po śmierci (1939) prof. Sosnowskiego - przez J. Zachwatowicza) i w nauczaniu na Tajnej Politechnice Warszawskiej prowadzonej przez Rektora prof. Kazimierza Drewnowskiego (1881-1952). G.C. pracował w tym celu w czterech warszawskich średnich szkołach technicznych (konspiracyjnie akredytowanych przy WA PW) jako wykładowca technik budowlanych, zasad kompozycji i projektowania ogrodów, urbanistyki miast i wsi oraz metod inwentaryzacji i konserwacji zabytków. Innymi wykładowcami tajnego Wydziału Architektury byli Piotr Biegański, Aleksander Bojemski, Stefan Bryła, Urszula i Adolf Ciborowscy, Bohdan Guerquin, Romuald Gutt, Stanisław Herbst, Zygmunt Kamiński, Franciszek Krzywda-Polkowski, Marian Lalewicz, Kazimierz Marczewski, Zdzisław Mączeński, Maciej Nowicki, Wojciech Onitsch, Franciszek Piaścik, Bohdan Pniewski, Wenczesław Poniż, Leon Marek Suzin, Rudolf Śmiałowski, Rudolf Świerczyński, Tadeusz Tołwiński, Gustaw Trzciński, Kazimierz Wejchert oraz Jan Zachwatowicz.

W kwietniu 1940 urodził się jego pierwszy syn, Krzysztof Oskar (1940-1953). W maju 1940 G.C. wstąpił do konspiracji. Do 1944 r. służył (pod dowództwem Stanisława Płoskiego) jako analityk i archiwista w Wojskowym Biurze Historycznym (WBH), Biuro Informacji i Propagandy, Komenda Główna Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej (BIP KG ZWZ – AK). W marcu 1944 roku G.C. obronił na PW pracę doktorską pt. "Regiony budownictwa wiejskiego w Polsce" napisaną pod kierunkiem prof. Tadeusza Tołwińskiego (1887-1951). Referentem rozprawy doktorskiej był Jan Zachwatowicz a egzaminatorami prof. Marian Lalewicz i prof. Bohdan Pniewski.

W kwietniu 1944 KG AK mianowała G.C. dowódcą obrony (i ochrony) budynku Biblioteki Ordynacji Krasińskich BOK, ul. Okólnik 9, Powiśle zawierającym bezcenne dla kultury europejskiej i polskiej zbiory archiwalne, graficzne i biblioteczne. W sierpniu-pazdzierniku 1944 G.C. (ps. "Biała) walczył w Powstaniu Warszawskim. Oprócz codziennej odpowiedzialności za bezpieczeństwo łatwopalnych zbiorów BOK, G.C. pełnił funkcję szefa Referatu Kartograficznego, III Wydział Operacyjny, Okręg Warszawski AK. Tam, w pierwszym tygodniu sierpnia G.C. wraz z podkomendnymi - inż. Marią-Tadeuszem Gancarczykiem (ps. "Maryś"), inż. Stanisławem Kolendo, dr. inż. Kazimierzem Wejchertem (ps. "Kit") oraz plut. Kazimierzem Raczko (ps. "Karp") - opracował dla Warszawy dwu-obszarowy (dla terenów na pólnoc i południe od prawie nie-przekraczalnych Alei Jerozolimskich) plan łączności dowodzenia (linia telefoniczna, gońcy) i transportu (oddziały powstańcze, ranni, cywilni specjaliści i materiały) w oparciu o labirynt kanałów kanalizacyjnych i burzowców łączących Mokotów, Śródmieście, Stare Miasto i Żoliborz. Plan ten natychmiast został wdrożony w życie. Następnie, wraz z swym zespołem, G.C. kreślił codzienne mapy sytuacyjne i uczestniczył pod kierunkiem Jana Zachwatowicza w akcji zabezpieczania "bezpańskiego" tj. opuszczonego w zbombardowanych budynkach mieszkalnych ruchomego dziedzictwa kulturowego.

G.C. (awansowany na porucznika) po upadku powstania w pazdzierniku 1944 został wywieziony wraz innymi powstańcami do obozu jenieckiego w Bergen-Belsen (Stalag XI B), Dolna Saksonia. W Bergen-Belsen G.C. kontynuował pracę nad rozpoczętym jeszcze w 1943 rękopisem pt. "Teoria kompozycji ogrodowej". Tamże, używając papier odzyskany z makulatury, rozpoczął pracę nad dwoma innymi studiami. W styczniu 1945 internowani AKowcy zostali przewiezieni pociągami na Pomorze, do Grossborn (Oflag II-D), z którego to obozu w parę dni pózniej, niespodziewanie, w obliczu ofensywy Armii Czerwonej, rozpoczęli w 20 stopniowych mrozach forsowny pieszy marsz (styczeń-marzec, ok. 600 km) na zachód, wpierw do Sandbostel (Stalag XB), Dolna Saksonia, a w kwietniu dalej pieszo, surrealistycznie krętą drogą (dodatkowo ok. 300 km) do pobliskiej Lubeki/Bad Schwartau (Oflag X-C), Szlezwik-Holsztyn.

Po wyzwoleniu Oflagu przez wojska brytyjskie (2 maja 1945) G.C. opracował plany zagospodarowania kwatery z 250-300 polskimi wojennymi grobami (sekcja D) na cmentarzu Vorwerk w Lubece, podjął współpracę z uwolnionym z Dachau rektorem K. Drewnowskim przy otworzeniu finansowanego przez Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie belgijskiego Ośrodka Wyższych Studiów Polskich (OWSP) w Brukseli, i wstąpił (koniec lata 1945) w szeregi polskiej 1szej Samodzielnej Brygady Spadochronowej (1SBS). Tam, jako kontraktowy wykładowca poprowadził w Bramsche (k. Lingen/Ems) (Dolna Saksonia) 2 miesięczny kurs zawodowy dla żołnierzy w zakresie technik budowlanych i konstrukcyjnych.

Po ukończeniu tych obowiązków G.C. wrócił do kraju w grudniu 1945 roku. Od lutego 1946 pracował na stanowiskach architekta w Biurze Odbudowy Stolicy (BOS), a następnie konserwatora, rzeczoznawcy i radcy ministra w zakresie planowania terenów zielonych, Wydział Ochrony Środowiska i Swojszczyzny, Naczelna Dyrekcja Muzeów i Ochrony Zabytków, Ministerstwo Kultury i Sztuki i jednocześnie, adiunkta w Katedrze Architektury Ogrodów, Katedra i Zakład Urbanistyki, WA PW. W 1946 r. został członkiem Związku Historyków Sztuki i Kultury (ZHSK)/ pózniej Stowarzyszenie Historyków Sztuki (SHS). W 1947 urodził się jego drugi syn, Tadeusz Maciej, a w 1949, syn trzeci - Tomasz Paweł.

W 1948 r., w związku z rosnącym upolitycznieniem warszawskich środowisk urbanistycznych i architektonicznych, G.C., za zaproszeniem prof. Tołwińskiego, przeniósł większość swego zawodowego życia do Krakowa. Tam we wrześniu 1948 roku podjął obowiązki zastępcy Profesora i Kierownika Katedry Planowania Wstępnego, następnie, po śmierci prof. Tołwińskiego w 1951 r., profesora i kierownika Katedry Planowania Przestrzennego (formalnie od września 1953), a od pazdziernika 1963 r. Katedry Planowania Krajobrazu i Terenów Zielonych na Wydziale Architektury (1945-1954 AGH; od 1954, Politechnika Krakowska). W 1954 został mianowany Profesorem Nadzwyczajnym, a w 1965 Profesorem Zwyczajnym tejże Politechniki. Od 1955 był członkiem Rady Tatrzańskiego Parku Narodowego (TPN) oraz Rady Pienińskiego Parku Narodowego (PPN), a od od 1957 członkiem Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN.

W nadziei na ewentualny powrót do Warszawy G.C. przez 17 lat sprawiedliwie dzielił swój czas między obowiązkami w Krakowie, Tatrach i Pieninach a rodzinnym domem i pracą zawodową w stolicy.

W Warszawie G.C. prowadził wykłady zlecone na temat planowania i ochrony krajobrazu, a także na temat teorii i zasad kompozycji/projektowania ogrodów jako kontraktowy wykładowca (1948-1965) na Wydziale Architektury PW oraz (1948-1959) na Wydziale Ogrodnictwa, pózniej w Katedrze Projektowania Terenów Zieleni, Szkoła Głównej Gospodarstwa Wiejskiego SGGW. W obydwu metropoliach G.C. kontynuował badania w zakresie historii i teorii ogrodów, budownictwa wiejskiego, konserwacji zabytków, planowania i kształtowania krajobrazu oraz ochrony przyrody. W 1957, jako stypendysta Ministerstwa Szkolnictwa Wyzszego, wyjechał na 2 miesięczną wycieczkę naukowa (zasady kształtowania parków i terenów zielonych) do Austrii, Szwajcarii, Francji i Włoch; w 1959 wraz z żoną na na prywatnie finansowaną wycieczkę naukową (muzea i architektura antyku) do Węgier, Rumunii, Bulgarii, Turcji, Grecji i Austrii; a w 1962, znów jako stypendysta Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, na 5 tygodniową wycieczkę naukową do Moskwy i Leningradu (Rosja), Erewania (Armenia), Tbilisi (Gruzja), Suchumi (Abhazja), Soczi (Krym), Kijowa, Zofiówki i Lwowa (Ukraina).

W latach 1936-1965 G.C. przygotował 152 analiz, planów i projektów (w tym dla rekonstrukcji parkowych założeń takich jak Arkadia, Baranów, Choroszcza, Kozłówka, Krasiczyn, Królikarnia w Warszawie, Łańcut, Lubartów, Nieborów, Ogród Uniwersytecki w Warszawie, Pałac Raczyńskich w Warszawie, Prezydium Rady Ministrów w Warszawie, Pszczyna, Puławy, Rogalin i Wilanów). W latach 1938-1984 G.C. opublikował 115 prac, w tym "Ogrody polskie" (1954), "Zarys historii kompozycji ogrodowej w Polsce" (1955), "Zasady ochrony i kształtowania krajobrazu" (1963), G.C. wraz z A. Liczbińskim i S. Miłoszewskim "Rejestr ogrodów polskich - Z dziejów kartografii ogrodów" (1965), oraz pośmiertnie (G.C. wraz z W. Plapisem) "Materiały do słownika tworców ogrodów polskich" (1968) i wreszcie, "Regionalizm w budownictwie wiejskim w Polsce" (1984).

Spuścizna po G.C. zgromadzona w 1968 r. w tzw. "Tekach Ciołka" przez Ośrodek Dokumentacji Zabytków / obecny Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) w Warszawie obejmuje ponad 8 500 teczek n.t. indywidualnych obiektów parkowych w obecnej jak i historycznej Polsce (każda teczka z wyciągami bibliograficznymi i archiwalnymi oraz związanymi materiałami ikonograficznymi); 7 200 planów i rysunków założeń ogrodowych; księgozbiór specjalistyczny (580 woluminów) oraz zbiór około 6 500 fotograficznych negatywów. Całość znajduje się na ponad 16.5 mb. półek.

W lutym 1966 r, po otrzymaniu w szpitalu w Warszawie diagnozy ciężkiej (ale operowalnej) choroby serca, G.C. pojechał na odpoczynek do Zakopanego. We wtorek 15 lutego 1966 przy drugim tego dnia zjezdzie z Kasprowego Wierchu, zmarł na szlaku narciarskim Hala Gąsienicowa-Kuznice. Gerard Ciołek jest pochowany w Warszawie, na Starych Powązkach - grób 4, rząd 9, w kwaterze 93. W uroczystościach pogrzebowych G.C. wzięło udział około pół tysiąca osób.

* Böhm, Aleksander & Wojciech Kosiński. 2007. Pionierzy Polskiej Architektury Krajobrazu: Franciszek Krzywda-Polkowski, Tadeusz Tołwiński, Adam Wodziczko, Władysław Czarnecki, Zygmunt Novak, Alfons Zielonko, Alina Scholtz, Gerard Ciołek, Władysław Niemirski, Longin Majdecki, Janusz Bogdanowski - Founders of Polish Landscape Architecture. Czasopismo Techniczne - Architektura, zeszyt 5A/2007, ss. 260-266. Politechnika Krakowska - Kraków. także [w:] oraz
* Ciołek, T. Matthew. 2012-present. Prof Dr Gerard Ciołek (1909-1966): some bibliographical and other data. Canberra: - Asia Pacific Research Online. [w:]
* Gajek, Józef. 1967. Prof. dr. Gerard Ciołek. Lud, Tom 51, cz.1. Wrocław : Polskie Towarzystwo Ludoznawcze (PTL) (1967), ss. 223-229.
* Genga, Wanda & Andrzej Wyrzykowski. 1969. Projekty G. Ciołka rekonstrukcji zabytkowych ogrodów. Architektura : wydawnictwo Zarządu Głównego Stowarzyszenia Architektów R.P. w W-wie, nr. 2/3 (1969), ss. 69-71.
* Holewiński, Mirosław. 1996. Profesor Gerard Ciołek (1909-1966) wspołtwórca polskiej szkoly rewaloryzacji zabytkowych założeń ogrodówych.Teka Komisji Urbanistyki i Architektury, 27 (1996), ss. 43-60.
* Łuczyńska-Bruzda, Maria (red.). 1989. Gerard Ciołek 1909-1966, profesor-architekt: wspomnienia, kontynuacje myśli. Kraków: Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki.
* Malinowski, Kazimierz. 1983. Żołnierze łączności walczącej Warszawy. Warszawa: Instytut Wydawniczy "Pax". [Wspomina Ciołka i imienną grupę jego współpracowników jako oficerów zespołu kanałowego, Wydział III (Operacyjny), Komenda OW, AK].
* Zachwatowicz, Jan & Kazimierz Wejchert. 1966. Prace projektowe i realizacje Gerarda Ciołka. Kwartalnik Architektury i Urbanistyki (KAiU), Tom 11(3) (1966), ss. 240-241.
* Zarząd Stowarzyszenia Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica w Lublinie. 2007. Gerard Ciołek (1909-1966), [w:] Wybitni Absolwenci I Liceum Ogólnoksztalcacego im. Stanisława Staszica w Lublinie,
* Zathey, Jerzy. 1970. Z działalności w Bibliotece Narodowej w Gmachu Biblioteki Ordynacji Krasińskich w czasie Powstania Warszawskiego (1 VIII-6 IX 1944). ss. 243-247 [w:] Lorentz, Stanisław (red.). 1970. Walka o Dobra Kultury - Warszawa 1939-1945. Tom 1. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Autor - tmciolek, dokument napisany i zredagowany - 17/09/2015 do 16/03/2016; drobna poprawka nt. ilosci publikacji - 04/11/2016; poprawka drobnych błędów drukarskich - 10/1/2017.

|| Biography (in English) || Biography (in Polish) || Publications about Gerard Ciołek || Publications by Gerard Ciołek || Other personal details ||

Other personal details

2. Gerard Ciołek and his bookplate ("exlibris") designs

Four bookplates from the Gerard Ciołek's library.
[Note: the page consists of 4 images, each about 20KB strong.]

2. Close friends/colleagues#:

|| Hanna Adamczewska-Wejchert (1920-1996), Warszawa/Tychy || Anna (nee Jędrzejak) Banaszewska (1914-1996), Warszawa || Piotr (1905-1986) & Irena Bieganski, Warszawa || Jan (Wojciech) & Zuzanna Biskot, Komorów/Warszawa || Jan (1916-1995) & Maryla (nee Friedel) Bogucki, Kraków/Warszawa || Jan Bogusławski (1910-1982), Warszawa || Beata Maria Branicka (1926-1988), Warszawa || Stefan Bryła (1986-1943), Warszawa || Stanisław Bylina (1903-1978), Warszawa || Janusz Bogdanowski (1929-2003), Kraków || Jan Olaf Chmielewski (1895-1974), Warszawa || Jacek Cydzik (1920-2009), Warszawa || Tadeusz Dobrowolski (1899-1984), Kraków || Ksawery Dunikowski (1875-1964), Warszawa || Józef Fedorowicz "Pimek" (1893-1963), Zakopane || Anna Eker (1920-2001), Kraków || Wojciech Fijałkowski (1927-2014), Warszawa || Tadeusz Filipczak (1910-1966), Warszawa || Józef Gajek (1907-1987), Wrocław || Czesław Gawdzik (1910–1993), Lublin || Maria Tadeusz (1916-2013) & Barbara (1923-) (nee Piotrowska) Gancarczyk, Warszawa || Aleksander (1916-1999) & Irena Gieysztor, Warszawa || Wanda Genga (1927-2009), Kraków || Walery Goetel (1889-1972), Kraków/Zakopane || Tadeusz Gostyński (1909-?), Warszawa/Paris || Bohdan (1904-1979) & Anna (nee Boye) (1922-2001) Guerquin, Warszawa/Wrocław || Romuald Gutt (1888-1974), Warszawa || Małgorzata Handzelewicz (1922-1996), Warszawa || Stanisław (1907-1973) & Irena (nee Korotyńska) Herbst, Warszawa || Bolesław Hryniewiecki (1875-1963), Warszawa || Jerzy Hryniewiecki (1908-1989), Warszawa || Alfons Karny (1901-1989), Warszawa || Stanisław Karpiel (1926-), Zakopane || Wojciech Kalinowski (1919-1992), Warszawa || Zbigniew Karpiński (1906-1983), Warszawa || Stanisław (1909-2001) i Daniela (nee Przecławska) (1920-2006) Kolendo, Warszawa || Maria Konopczanka-Bisping (1907-1988), Kraków || Mieczysław Kucharski (1910-1991), Warszawa || Barbara Lenard (1925-1999), Warszawa || Longin Majdecki (1925-1997), Warszawa || Alfred (1907-1998) & Maria Majewski, Kraków || Bohdan Marconi (1894-1975), Warszawa || Izabella Mikulska-Galicka, Warszawa || Jerzy Adam Miłobędzki (1924-2003), Warszawa || Stanisław (1903-1974) & Stefania Miłoszewski, Warszawa || Jerzy Mokrzyński (1909-1997), Warszawa || Jan (1907-1949) & Maria (nee Radomyska) (1917-2011) Morawiński, Warszawa || Zbigniew Myczkowski, Kraków || Paweł Mystkowski, Warszawa || Zygmunt Novák (1897-1972), Kraków || Wojciech & Bożena Onitsch, Warszawa || Wacław Ostrowski (1907-1990), Warszawa || Wanda (nee Zbiegień) Pencakowska (1922-2008), Kraków || Franciszek Piaścik (1902-2001), Warszawa || Kazimierz (1919-2010) & Maria (1920-) Piechotka, Warszawa || Hanna Pieńkowska (1917-1976), Kraków || Ksawery Piwocki (1901-1974), Warszawa || Boghdan Pniewski (1897-1965), Warszawa || Witold Plapis (1905-1968), Warszawa || Mieczysław Pręczkowski (?-1944), Warszawa || Jadwiga Protasewicz (1904-?), Warszawa || Tadeusz Przypkowski (1905-1977), Jedrzejów || Roman Reinfuss (1910-1998), Sanok || Leszek Rybiński (1921-1980), Warszawa || Bohdan Slezkin (1932-1993), Warszawa || Andrzej Solecki (1923-1994), Kraków || Oskar Sosnowski (1880-1939), Warszawa || Juliusz Starzyński (1906-1974), Warszawa || Marian (1913–1973) & Wiesława (nee Mokrzyńska) Sulikowski (1918-2000), Warszawa || Zygmunt Świechowski (1920-2015), Warszawa || Jerzy (1906-1989) & Wanda Szablowski, Kraków || Tadeusz Przemysław Szafer (1920-), Kraków || Wladysław Szafer (1886-1970), Kraków || Stanisław Szymański (1911-2000), Warszawa || Adolf Szyszko-Bohusz (1983-1948), Warszawa || Ignacy Felicjan Tłoczek (1902-1982), Warszawa || Tadeusz Tołwinski (1887-1951), Warszawa/Kraków || Barbara (nee Rechowicz) Tyszkiewicz (1911-1992), Karpacz i Jelenia Gora || Andrzej Uniejewski (1908-1985), Warszawa || Józef (1909-1983) & Julia (-1992) Vogtman, Warszawa || Jan Wegner (1909-1995), Nieborow || Kazimierz Wejchert (1912-1993), Warszawa/Tychy || Zbigniew Wilma (1930-), Warszawa || Romuald Wirszyłło (1906-1980), Warszawa|| Janusz (1932-2015) & Bożena Włodarczyk, Warszawa/Kraków/Białystok || Andrzej Wyrzykowski, Kraków || Wojciech Zabłocki (1930-), Warszawa || Jan (1900-1983) & Maria (nee Chodzko) (1902-1994) Zachwatowicz, Warszawa || Stanisław Zamecznik (1909-1971), Warszawa || Stanisław (1910-2008) & Zofia Zawistowski, Warszawa || Juliusz Zborowski (1888-1965), Zakopane || Jan Andrzej Ziemilski (1923-2003), Zakopane || Maria Znamierowska-Prüfferowa (1898-1990), Toruń || Tadeusz Żenczykowski (1907-1997), Warszawa/Londyn || Stefan (1904-1992) & Dobrosława Żychoń , Kraków/Zakopane. ||
[Further names will be added here]

|| Biography (in English & Polish) || Publications by Gerard Ciołek || Projects by Gerard Ciołek || Other personal details ||

the end

Site Meter
visitors to since 08 May 1997.

Maintainer: Dr T. Matthew Ciołek

Copyright (c) 2000-present by T. Matthew Ciołek. This Web page may be linked to any other Web pages. Contents may not be altered.


[See also: Aboriginal Studies || Asia Search Engines || Buddhist Studies || Ciołek - Research Papers || Global Timeline ||
|| Information Quality || Tibetan Studies || Trade Routes || Zen Buddhism